Jak odczytywać "Cechy odmiany"?

• FAO

W przypadku kukurydzy, numer FAO oznacza okres dojrzałości rośliny. Jest to jedna z wielu metod klasyfikacji kukurydzy ze względu na czas potrzebny do osiągnięcia pełnej dojrzałości rośliny. Numery FAO zazwyczaj obejmują zakres od około 100 do 400, gdzie niższe liczby oznaczają krótszy okres wegetacyjny, a wyższe - dłuższy okres wegetacyjny. Odmiany kukurydzy o niższych numerach FAO zwykle lepiej sprawdzają się w krótkich sezonach wegetacyjnych, podczas gdy te o wyższych numerach potrzebują dłuższego okresu wzrostu.

• Typ ziarna: Flint

Odmiany tego typu cechują się większą odpornością na niskie temperatury gleby, umożliwiając wysiew już przy temperaturze 5-6°C. Wyróżniają się szybkim początkowym wzrostem, lepszą tolerancją na chłodne warunki oraz szybszym kwitnieniem. Zaleca się je do uprawy głównie w rejonach o chłodniejszym klimacie, zwłaszcza północnych i północno-wschodnich, oraz w gospodarstwach, gdzie kukurydza stanowi znaczący udział w zasiewach (wymagane wczesne siewy). Chociaż mają niższy potencjał plonowania niż odmiany dent, to zawierają skrobię bypass, która jest trawiona w jelicie cienkim, dostarczając więcej energii krowom niż skrobia trawiona w żwaczu, co przekłada się na wyższą wydajność mleka. Ziarno jest również przydatne do produkcji mąki i kasz.

• Typ ziarna: Dent

Odmiany typu dent rozwijają się najlepiej w glebie dobrze ogrzanej, o temperaturze około 8-12°C. Ich początkowy wzrost jest wolniejszy, co sprawia, że są one bardziej podatne na niskie temperatury oraz kwitną później. Zaleca się ich uprawę głównie w regionach o cieplejszym klimacie oraz na stanowiskach, gdzie gleba szybko się nagrzewa, a także na glebach o lżejszej strukturze. Odmiany te cechują się wyższym potencjałem plonowania, a ich ziarno jest szczególnie odpowiednie do produkcji skrobi i alkoholu. Rośliny kukurydzy tego typu są idealne do produkcji kiszonki dla bydła, ze względu na ich dużą wielkość i obfitą liściozłożoność.