Kukurydza SM Perseus C1 50 tys. nasion Smolice zaprawiona Redigo M 120 FS + Primus B + Peridiam + Primseeed + Rhizo

SM Perseus (FAO 250) – 50 tys. nasion

Zamówienia Telefoniczne: 732 220 912 (poniedziałek - piątek 8:00 - 16:00)

Kukurydza SM Perseus – Wybitna Wydajność I Uniwersalność

Kukurydza SM Perseus to trójliniowa odmiana kiszonkowa o niezwykłym potencjale plonowania i doskonałej adaptacji do zróżnicowanych warunków uprawy. Zapewnia zarówno bardzo wysoki plon suchej, jak i świeżej masy, co czyni ją jedną z najlepszych w swojej klasie.

Główne zalety odmiany:

• Kierunek użytkowania: Kiszonka, biogaz.
• Wydajność: Średni plon suchej masy na poziomie 105% wzorca i świeżej masy – aż 111% (dane COBORU 2019-2020).
• Bogato ulistnione rośliny: Wysokość do 325 cm, co zapewnia dużą ilość wartościowej biomasy.
• Znakomita strawność: Masę organiczną cechuje strawność na poziomie 74%, co przekłada się na wysoką wartość odżywczą.
• Wytrzymałość na suszę: Wysoka tolerancja na niedobory wody pozwala na efektywną uprawę nawet w trudniejszych latach.
• Wczesny wigor: Silny rozwój młodych roślin i szybkie wschody gwarantują dobry start.
• Łatwy zbiór: Dobra odporność na wyleganie i mocne łodygi ułatwiają pracę w polu.

Zalecenia uprawowe:

• Obsada: 80 000 roślin/ha na glebach słabszych. 88 000 roślin/ha na glebach lepszych.
• Stanowiska: Polecana na wszystkie typy gleb, dobrze radzi sobie na słabszych stanowiskach.
• Rejonizacja: Zalecana do uprawy w całym kraju.

Odporność na choroby:

Fuzarioza: Dobra tolerancja (ocena: 4).
Wymagania glebowe: Odpowiednia do uprawy na różnorodnych glebach, także mniej zasobnych.

Kukurydza SM Perseus to pewny wybór dla klientów, którzy cenią sobie stabilność plonów, wszechstronność użytkowania oraz łatwość uprawy nawet w zmiennych warunkach klimatycznych.

Jak odczytywać "Cechy odmiany"?

• FAO

W przypadku kukurydzy, numer FAO oznacza okres dojrzałości rośliny. Jest to jedna z wielu metod klasyfikacji kukurydzy ze względu na czas potrzebny do osiągnięcia pełnej dojrzałości rośliny. Numery FAO zazwyczaj obejmują zakres od około 100 do 400, gdzie niższe liczby oznaczają krótszy okres wegetacyjny, a wyższe - dłuższy okres wegetacyjny. Odmiany kukurydzy o niższych numerach FAO zwykle lepiej sprawdzają się w krótkich sezonach wegetacyjnych, podczas gdy te o wyższych numerach potrzebują dłuższego okresu wzrostu.

• Typ ziarna: Flint

Odmiany tego typu cechują się większą odpornością na niskie temperatury gleby, umożliwiając wysiew już przy temperaturze 5-6°C. Wyróżniają się szybkim początkowym wzrostem, lepszą tolerancją na chłodne warunki oraz szybszym kwitnieniem. Zaleca się je do uprawy głównie w rejonach o chłodniejszym klimacie, zwłaszcza północnych i północno-wschodnich, oraz w gospodarstwach, gdzie kukurydza stanowi znaczący udział w zasiewach (wymagane wczesne siewy). Chociaż mają niższy potencjał plonowania niż odmiany dent, to zawierają skrobię bypass, która jest trawiona w jelicie cienkim, dostarczając więcej energii krowom niż skrobia trawiona w żwaczu, co przekłada się na wyższą wydajność mleka. Ziarno jest również przydatne do produkcji mąki i kasz.

• Typ ziarna: Dent

Odmiany typu dent rozwijają się najlepiej w glebie dobrze ogrzanej, o temperaturze około 8-12°C. Ich początkowy wzrost jest wolniejszy, co sprawia, że są one bardziej podatne na niskie temperatury oraz kwitną później. Zaleca się ich uprawę głównie w regionach o cieplejszym klimacie oraz na stanowiskach, gdzie gleba szybko się nagrzewa, a także na glebach o lżejszej strukturze. Odmiany te cechują się wyższym potencjałem plonowania, a ich ziarno jest szczególnie odpowiednie do produkcji skrobi i alkoholu. Rośliny kukurydzy tego typu są idealne do produkcji kiszonki dla bydła, ze względu na ich dużą wielkość i obfitą liściozłożoność.